اینم نقد فیلم بی خوابی
بی خوابی فیلمی است به کارگردانی کریستفر نولان کارگردان نابغه و جوان سینمای امریکا و محصول سال 2002 است .
فیلمی که با بازی بازیگران توانمند سینمای هالیوود از جمله آل پاچینو ، رابین و یلیامز و هیلاری سوانک یکی از قویترین فیلم ها در حوزه سینمای نئو نوآر است .
بی خوابی از فیلم های مورد علاقه من در چند سال اخیر است که معتقد هستم تمام قوائد سینمای نوین را دارا می باشد . فیلمی متعلق به سینمای سیاه که این سیاهی قصه در دل جایی هست که همیشه در آنجا روز است .
این فیلم ، فیلمی ست فراتر از ژانرهای مرسوم سینمای کلاسیک که مضامین گوناگونی از جمله یک قصه جنایی- پلیسی با پر از مضامین روان شناختی ، فلسفی را شامل می شود .
بی خوابی فیلم جستجو ها ست . همه آدم ها در این فیلم در پی یافتن حقیقت خود هستند و اوج این روند در جایی است که این حقیقت ها در تقابل با هم قرار می گیرند . فیلم قصه کارآگاهی هست که در روند یک قصه پلیسی - جنایی به نبرد و چالشی بزرگ در درون خود دچار می شود . چالشی بین وجدان و حیثیت اجتماعی ؛ نبردی میان ایجاد شرایطی مبتنی بر منافع تمامی آدم های قصه و یا حرکت در مسیر یافتن حقیقت واقعی ، هر چند که تاوان سنگینی برای همه داشته باشد .
بی خوابی فیلم آدم های خاکستری هست . آدم هایی که اشتباه می کنند ؛ خطا می کنند و با وجدان خود به چالش کشیده می شوند و این سرگذشت همه ما آدم ها هست .
از نکات بارز این فیلم استفاده بی نظیر از شرایط و عوامل محیطی است ؛ فضایی که در آن در نیمی از سال همیشه هوا روشن است و فضایی که در آن همیشه مه غلیظی وجود دارد ، به طرز بی نظیری در دل قصه و به عنوان عوامل روایی داستان قرار گرفته است .
و از دیگر نکات مهم این فیلم ، فیلم برداری ، موسیقی و دکوپاژ تحسین بر انگیز این فیلم است .
در پایان می خواهم یادی کنم از بازی بی نظیر آل پاچینو در این فیلم . آل پاچینو که من معتقدم اوج توانایی یک بازیگر در سینمای جهان است را در بی خوابی در نقشی کاملا متفاوت می بینیم ؛ و در طول این فیلم در نقش همان کارآگاه پلیس ، سرگشتگی، اضطراب و بی خوابی در همه وجود او نمایان است .
